فصل اول: آن “ژئو”های کارساز
از آنجایی که بسیاری از مردم و حتی نخبگان به منطقه آزاد نه به عنوان یک طرح ملی و موتور توسعه فرامنطقه ای بلکه بعنوان یک عامل توسعه محلی و آبادانی بومی می نگرند، تبدیل یک منطقه به منطقه آزاد نهایت آمال مردم و نمایندگان مناطقی است که در آنها ریشه ای از تجارت و صنعت دیده می شود.
برای اینکار این کارها معمولا انجام می شود:
اول: داشتن نماینده یا نمایندگانی غیور؛ منطقه و محله پرست! که برای رسیدن به اهداف انتخاباتی شان چشم بر مصالح ملی ببندند و چشم بسته طرحی را تهیه و با اعمال فشار به دولت آنرا آماده تصویب کنند.
دوم: از آنجاییکه هر منطقه ای برای تحمیل طرح هایش به امضای سایر نمایندگان نیاز دارد، بده بستان امضا برای طرح و تصویب منطقه آزاد در صحن و کمیسیون ها گام بعدی است که نماینده باید انجام دهد. بعبارتی طرح های آبکی فلان نماینده را در آن گوشه کشور امضا می کنید تا او هم به طرح های شما امضا دهد!
سوم: نماینده حتی می تواند با دعوت از کمیسیون های تخصصی به منطقه و سفارش دهها راس گاو و گوسفند برای قربانی کردن آنها به پای نمایندگان، عزم و اشتیاق بومیان منطقه را برای تحقق وعده منطقه آزاد شدن را به نمایش بگذارد.
چهارم: گروهی از نخبگان و مهندسان را باید جمع کرد تا با تهیه چند صد صفحه طرح توجیهی که کسی حوصله مطالعه اش را هم نداشته باشد، آسمان و ریسمان را بر هم ببافند و از تاریخ درخشان اقتصاد و موقعیت ژئواستراتژیک، ژئواکونومیک و چند ژئوی دیگر کمک بگیرند تا دولت و مجلس چنان غرق در مزیت های منطقه شما بشوند که دیگر حرفی نماند.
اکنون آش آماده است و یک مراسم و خلاصه نماینده محترم، برنده شدنش در دور بعدی انتخابات تضمین است! ما استاد ضایع کردن فرصت ها هستیم. مانند بورس باید کاری کنیم کارستان!
سازمانی تشکیل می شود و مدیرعاملی که فعلا هیچ ندارد جز یک دفتر. سیل درخواست های استخدام سرازیر می شود و نمایندگان در استخدام ها سهمیه شان را بابت زحماتی که برای منطقه آزاد کشیده اند طلب می کنند.
افرادی جذب کار می شوند. درآمدی وجود ندارد. مدیرعامل است و چند زیرساخت قدیمی با چند ژئویی که گفتیم! مطالعات شروع می شود تا کارها براساس آن جلو برود. نمایندگان محترم راه به راه مصاحبه می کنند و مردم را به سفر به منطقه و سرمایه گذاران را به سرمایه گذاری در آن دعوت می کنند.
این می شود که گردشگران در صف تنها توالت عمومی شهر آفتابه به دست سوژه رسانه هامی شوند و سرمایه گذاران درخواست زمین با آب و برق و گازدارند و این داستان ادامه دارد.
